بعضی از دوستان تنها به وجود چند روشنفکر اکتفا می کنند و خواستار پیروی دائمی از ایشان هستند. این امر موجب آن می شود که در صورت انحراف این افراد شما نیز به دنبال آنان از مسیر منحرف گردید. اما وقتی یک سری قواعد و اصول مشخص باشد هر فرد در صورت انحراف از مسیر شناخته خواهد شد وهم چنین با پایبندی به اصول می توان دائماْ در مسیر صحیح حرکت کرد.

ملاک سنجش آگاهی در هر جامعه با توجه به اهداف آن جامعه مشخص می گردد. به این معنا که اگر هدف جامعه ایران رسیدن به یک جامعه غربی باشد با ید از ان پیروی نماید. اما اهداف حقیقی جوامع وابسته به فرهنگ و ملیت و مذهب می باشد.

طبق استددلال سطح شیب دار می توان به این نتیجه رسید که میانگین این وابسته ها را می تواند در رده سنی ۱۶ تا ۳۰ سال هر جامعه یافت. به عبارت دیگر با سنجش این نسل می توان به سطح آگاهی و ظرفیت های یک جامعه به خوبی پی برد.

از همین رو در بسیاری از بررسی های آماری نسل جوان را از امتیاز ویژه ای برخوردار می دانند. اما متاسفانه امروزه در ایران نسل جوان ما دارای سطح آگاهی کمی نسبت به اهداف جامعه خود می باشد. و این مشکلی است که بدو نا اصلاح آن اصلاح جامعه محال است.

به زودی مطلب کاملی در مورد این موضوع درج می کنم.

من نمیدونم چرا این آقایان ترک هی مرتباْ به خاطر نام حزب فکر می کنند که ما نژاد پرستیم. قبلاْ هم گفتم ما به آریایی بودن خود افتخار می کنیم ولی با اینکه شما ترک ها هم به ترک بودن خود افتخار کنید مشکلی نداریم.

یاد ندارم روزی به بدی امروزی داشته بودم هرگز...

اول اینکه فردا امتحان دارم و تا صبح بیدار خواهم ماند چون الان به خونه رسیدم و از صبح ساعت ۸دانشگاه بودم و فقط به خاطر یه لحظه تمام تلاشها ی من و دوستم نابود شد...

قابل توصیف نیست فقط هم گروهی من شرایط منو درک میکنه ...

یه گند دیگه هم که زدم و ...........................

هیچ یک از اتفاقهای امروز گفتنی نیست فقط خیلی گریه کردم و شرایط روحی نمی زاره خوب درس بخونم ...

برام دعا کن!

مرگ در کنج نگاهم پیداست

دختری می بینم

جرم او تنهاییست

حکم قاضی مرگ است

مردمانی که بر او سنگ سیاه می کوبند

و در آن بحبوبه مردیست

دلش بارانی

اشک در چشم شقایق پیداست

آسمان گریان است

و زمین مات زده

کودکی می جوید از پشت سیاهی پاسخ

همگی می خندند...

کودک از پیرزنی می پرسد

مرگ پایان غم تنهائیست!؟

پیرزن می گوید

ستم هرگز به سپیدی نرود

.......

ناگه از خواب پریدم

من همان کودک دیروزی پرسان هستم

من همان پیرزن فردایم

و همان دختر محکوم به اعدام منم

کودکی پیروز است

پیرزن هم راست گفت

دخترک تبرئه شد

و من از حیله شیطان رستم...

 براي آنكه ما بتوانيم جامعه اي داشته باشيم كه درون آن عدالت حاكم باشد، لازم است كه ما حكومتي عادل داشته باشيم. به عبارت ديگر يعني حكومت نبايد براي اهداف كوچك و زود گذر هدف اصلي را كه عدالت است كنار بگذارد. رشد اقتصادي، ورزشي، صنعتي، و مواردي از اين قبيل از اهداف زود گذر هستند، چرا كه در طي دوره ها نامنظم زماني ممكن است جامعه دچار نوسان در موارد مذكور شود. بر خلاف اين موارد، سراميه هاي علمي، فرهنگي، هنري، سياسي پايداري زيادي دارند و همانطور كه براي به دست آمدن آنها زمان زيادي لازم است از بين رفتن آنها نيز به سختي مقدور است. از اين رو حكومت همواره بايد نيروي خود را در رشد اين سرمايه ها متمركز كند تا همان بنياد صحيح ايجاد شود. در ادامه مي توان به اقتصاد و ... رسيدگي نمود.

 اما در جوامعي كه اولويت را به گروه اول مي دهند هيچ گاه نتايج مطلوب حاصل نمي شود. وقتي كشور براي ايجاد يك كارخانه نيازمند دانش علمي باشد، بايد مقدار قابل توجه اي از سرمايه خود را در اين راه هزينه كند. لازم به ذكر است كه براي به دست آوردن اين سرمايه در گذشته ممكن است قوايي مصرف شده باشد. اما كشوري كه در گذشته انرژي را صرف سرمايه گذاري علمي نموده است اكنون با فروش دانش خود مي تواند حاصل تلاش گذشته كشور مذكور را دريافت كند. در ضمن هيچ سرمايه اي هم از دست نمي دهد چرا كه دانش را همچنان حفظ مي كند. در موارد فرهنگي و هنري هم اين موضوع كاملاً صدق مي كند.

در ادامه بيشتر به بررسي ديدگاه طبيعت گرايي (آريائيسم)  نسبت به جهان هستي مي پردازيم.

همانطور که قبلاْ اشاره داشتم در جوامع به صورت طبیعی یک دموکراسی برقرار است بنابراین هر نوع حکومتی بر جامعه ائم از سلطنتی و پارلمانی مشروع است و نمی توان این موضع را به این شکل دید که یک در حکومت سلطنتی حقوق افراد پایمال می گردد. در حقیقت این جامعه است که تعیین می کند چه نوع حکومتی صلاحیت اداره جامعه را دارد. این به عنوان مثال یک جامعه ک هاز سطح آگاهی پائینی برخوردار هستند٬ صلاحیت انتخاب نماینده را ندارند و شاید بهتر باشد که در چنین جوامعی یک حکومت سلطنتی یا موارد مشابه حاکم باشد. اما در یک جامع با سطح دانش و آگاهی سیاسی حکومت های مطلق و انفرادی معنائی ندارد. در حقیقت این یک اصل خیلی مهم است که :

منتخب بودن به معنی لایق بودن نمی باشد.

هر چند اگر انتخاب گران افرادی آگاه باشند عکس این موضوع را تصدیق می کند. موضوع که مورد نظر قرار می گیرد این مسئله است که صلحیت داشتن یک جامعه به چه معناست و توسط چه فاکتور هایی تعیین می گردد. در ادامه سعی میکنم راجعه به این موضوع بیشتر صحبت کنم.

بحث پیرامون کمونیست، لیبرالیسم،‌سوسیالیسم، احزاب و ... 

 http://groups.google.com/group/ariaesm